Zondag 21 augustus: Aangenaam ‘Frühstücken’ bij de brandweer

zon, 21/08/2016 - 10:44
Die zondagochtend kreeg de fanfare haar vertrouwde plaats op het overdekte podium. Maar door het druilerige weer, had de brandweer enkele tentjes gebouwd tegen de kazerne, zodat de eters en onze luisteraars nogal ver weg zaten.
 
Dat lieten we niet aan ons hart komen. Met 24 muzikanten speelden we de drie uur rustig vol. We bliezen een mooie toon (zeker in het begin). Van dit jaarlijkse Frühstücken-concertje genieten we ook! Johnny B. genoot misschien nog het meest: hij was die nacht opa geworden van Ferre, een gezond boeleke.
 
Benny H., daarentegen, had moeilijke momenten, zeker toen hij een heel stuk naar “Ich kauf mir lieber einen Tiroler Hut” zat te kijken en de noten niet herkende omdat de rest “Du kannst nicht treu sein” speelde. Toen rondtrekchef Jan R. naar nummer 11 “Wir kommen alle in den Himmel” vroeg en dit op bladzijde 12 stond, was er weer verwarring. Benny knikte enthousiast ‘ja’ toen Jan voorstelde het boekje met Duitse schlagers weg te leggen. Rudy B. sloot dit hoofdstukje af met een: “Hier zijn we weer een jaar van af”. Want het ‘Frühstücken’ is het enige moment in ons werkjaar dat we dit oudere boekje nog spelen. 
 
Toen klom Ann Cools, de vrouw van Rudy B., het podium op en stelde zich voor als lid van de ‘De Jury van Huirtuit’. Zij had vier strenge opmerkingen voor het orkest: 
 
“1. Niet alle muzikanten zagen er even fit uit
 2. Enkele leden waren te laat !
 3. Na de pauze miste de jury tijdens minstens één liedje een goede muzikant 
 4. Soms iets te veel “piano” (nvdr: dit is nieuw en absoluut onverwacht !!) gespeeld, dan weer te weinig ‘forte’ (nvdr: dat geloven we niet).”
 
Maar uiteindelijk kregen we toch wel een mooie score van deze charmante jury: “Jullie brengen een aangename ambiance bij spek en eieren.” 
 
En die eitjes met spek smaakten ons na drie uur muziek bijzonder goed. Het ‘Frühstücken’ leverde weer een leuke voormiddag op vol toffe muziekjes, en af en toe een drankje, opgediend door vrolijke brandweermannen. Meer moet dat niet zijn.