Zaterdag 21 juli : Nationale feestdag met Vlaamse Leeuw

zon, 21/07/2013 - 12:00

Het was een hete, zelfs zwoele nationale feestdag. De terrasjes zaten afgeladen vol. Gelukkig lag twee derde van de markt in de schaduw toen we rond 19u30 aan ons jaarlijks openbaar concert begonnen. Met een 35 muzikanten was de opkomst sterk, zeker in volle vakantieperiode. 

Dirigent Patrick had een licht programma vol luchtige en opgewekte muziekjes ineen getimmerd. Eddy Verschueren schrijft op zijn website 'De Nieuwe Schakel': “Dat de optredens van onze fanfare de beste reclame zijn voor de blaasmuziek, is geweten. En dat was deze keer niet anders. Al hadden wij wel de indruk dat de pauzes tussen de nummers net iets langer waren. Maar daar zal het weer wel voor iets tussen gezeten hebben. Voor hen die er tijdens het Palmenconcert in maart niet bij waren, hernam de fanfare de mars ‘The Centurion’ van Philip Sparke, ‘March with Mancini’, ‘What a Wonderful World’ en het thema van de tv-reeks ‘Thunderbirds’.” Bij 'The Tunderbirds' spitsten vooral enkele kleine jongetjes de oren en kwamen al dansend naderbij: dit kenden ze. Voor hen was dit recht in de roos.

Vervolgens kregen we een bondige speech van de heer burgemeester. Hij benadrukte de taken van onze nieuwe koning en zijn belang, vooral tijdens economische zendingen.

Na zijn kreet 'Leve België speelden we de 'Vlaamse Leeuw' en de Brabançonne. Voor onze fanfare was dit een primeur. Dirigent Patrick had de Vlaamse hymne een mooie fanfarebewerking gegeven. (De politie meldde geen incidenten).

Na een uurtje  plakten onze hemden en broeken aan de plastic stoeltjes die de gemeente ter beschikking stelde.

De avond was verder voor 'The Redheds'. Ze brachten eerst wat rockabilly. Na hun pauze kregen ze versterking van Patrick Milbou op sax en Wim Vermunicht op trompet. Zij brachten perfecte jazzy tonen voor een warme zomeravond. 'Misty' en andere standards werden gelardeerd met doorleefde solo's van de blazers. Zij dreven deze muzikale avond naar een nieuw hoogtepunt

“Bij momenten waande je jezelf in een — weliswaar iets te groot uitgevallen — groezelige jazzkroeg in New Orleans. De broeiende hitte was er, enkel het laaghangende rookgordijn ontbrak”, aldus een heel aandachtige Eddy Verschueren.

Het publiek bleef rustig genieten van deze lange, toffe zomeravond.