Zaterdag 10 en maandag 12 januari: flink in de wind tijdens het teerfeest

zat, 10/01/2015 - 20:00
Zaterdag 10 januari
 
“We zijn vanaf het eerste moment al in de wind”, lachte rondtrekchef Jan Roothooft. We teerden tijdens een weekeinde vol regen, wind en wolken. Maar we lieten het slechte weer niet aan ons hart komen. Tijdens de Heilige Mis, las Julia De Winter, zoals we dat van haar intussen gewoon zijn, mooie en aangepaste teksten. 
 
Met de mars ‘12th Regiment’ stapten we naar het GOC, waar we gezellig de voorbije nieuwjaarsfeesten bespraken. En met mars nummer 3 ‘Emblem’ wou onze stoet verder naar het Klokkenspel. Maar de eerste maten haperden want de bassen hadden mars nr. 4 opgezet. Kunnen de ‘bassen’ niet tellen of waren ze het slachtoffer van een grap? 
Zij houden het bij het laatste. 
 
In ‘Het Klokkenspel’ kwam de klak boven (‘Puppet on a String’, ‘Klokke Roeland’, …) maar in mineur want aan de overkant van de straat liep de kerk vol voor de begrafenis van Staf, de man die jarenlang de voetbalvelden verzorgde. Terug in de Lux stond er kip met appelmoes op ons te wachten die we ons lieten smaken. 
Dan trok de olijke bende naar ‘Het Tegendeel’. Traditioneel is dat een groots klakmoment. Het grote café nodigt er toe uit. De oude doos werd open getrokken, onder meer met het toffe ‘Postkoets’. Bij het opstellen kregen we een zware drash uit de hemel. Schuilend langs de gevels voor die wolkbreuk, geraakten we in ‘Het Kamereyck’. We hadden genoeg water gezien om het Loze Vissertje uit de klak te halen.
 
In de rookveranda van het Kamereyck begonnen de 60-plussers verhalen uit de roemrijke geschiedenis van onze fanfare op te halen. Zo heeft een jonge Maurice Dresselaers tijdens de muziekles – die toen gegeven werd door een muzikant - het veertje uit het ventiel van zijn bugel gehaald en het horizontaal tussen zijn lippen geklemd. Medeleerlingen Charles en Jan kwamen niet bij van het lachen. Diezelfde M.D.  wordt er nog steeds van verdacht een sigarettenfilter gepropt te hebben in het mondstuk van de bugel van Jan, die plots geen klank meer kreeg. De namiddag schoof rustig voorbij. 
 
Een halve eeuw Leo
 
Dan zakte de zon achter de horizont weg en begon het avondfeest. Een zeventigtal sympathisanten en muzikanten genoten van een lekkere maaltijd van de Gouden Lepel. 
Leo Thyssen ontving voor zijn vijftigste verjaardag als muzikant een speciale Vlamo-medaille. Dirigent Patrick schreef voor hem een lofrede. Enkele uittreksels: 
- Voor horoscoopliefhebbers wijst het sterrenbeeld Leo of leeuw op een sterk en dapper karakter, van toepassing op jou. Bovendien is Leo een niet te versmaden chocoladewafel van Zwitserse makelij afkomstig van een paarse koe. Ook de pausen  hebben de naam Leo wel 13 keer gebruikt. 
- Ook is Leo de Latijnse benaming voor leeuw. De leeuw is een groot roofdier uit de familie der katachtigen. Leeuwen leven in groepsverband en zijn daardoor erg sociale dieren. Ook bij onze Leo doen zijn wapperende manen enorme luchtverplaatsingen ontstaan. Die manen geven de groep der bassisten van fanfare Sint-Pieter een imposant uiterlijk. Een kleine kanttekening: hoewel  het mannetje er met zijn manen heel indrukwekkend uitziet, doen de vrouwtjes het meeste werk bij de jacht. Ik denk hierbij spontaan aan zijn echtgenote Josée.
- In vele culturen is aan de leeuw een symbolische betekenis toegekend: dapperheid, wijsheid, wachter, kracht, waakzaam, beschermer tegen kwaad: voorwaar geen slechte omschrijving van onze Leo. Graag voeg ik er nog trouw en kunstzinnigheid aan toe.
- Daarom: gelieve vanaf heden Leo Thijssen niet langer met Leo aan te spreken doch voortaan met " Leo d'or " ofwel "de gouden leeuw van fanfare Sint-Pieter". Proficiat met je 50 jaar muzikant, maar vooral ook voor je mens zijn.
 
Na deze viering deed Karel Janssens een grappige act waarbij we een reeks ‘broeken’ mochten raden. Iedereen onthoudt van deze reeks zeker de ‘kuise broek’ (met kousen aangebonden), die prompt gevolgd werd door de ‘onkuise broek’. Ook ‘Jurgen Van den Broek’ verbeeld door een steeds vallend rennersbroekje.
En na de klassieke walsjes en swings, kreeg dj Jan de hele troep tegen middernacht aan het dansen.
 
Maandag 12 januari
 
Maandagavond deed een groep van 35 muzikanten zich te goed aan een smakelijke pôt-au-feu, van de familie van de stoofvlezen, maar dan met stukjes groenten.  Onze eerste stopplaats was het Molenhuis, waar het bij rustig keuvelen bleef. Maar in ‘De Kluis’ swingden we uit de klak met enkele onbekende parels en volksdanswijsjes. Karel J. trok de groep met zijn ‘Gere bij, gere bij, …’ en als een volleerde clown ‘speelde hij accordeon’. En dan groette rondtrekchef Jan de dingen met ‘Hello Dolly’.
Terug in de Lux, troffen we er het koor Jubilé en de Imitato-bende in volle ‘vergadering’. Na enkele enthousiaste klakdeuntjes, sloten we waardig af met een ‘Stille Kempen’ dat door ieder uit volle borst werd meegebruld.
 
Het was een teerfeest dat deugd deed in de koude nieuwjaarsweken die half verzopen in de regen en de mist.