Vrijdag 12 december : Instrumentenvoorstelling leerlingen éérste jaar AMV

vri, 12/12/2014 - 21:00
“Wij hebben de bangelijkste toeters en bellen ter wereld”
 
In de Lux heerst een warme sfeer. Niet dat de zaal opeens een sterke centrale verwarming heeft, maar op het podium achter het blauwe zeil is het toch behaaglijk warm door de aanwezigheid van massa’s jeugdig enthousiasme. 
 
Vandaag zijn immers niet alleen onze jeugdmuzikanten op de afspraak. We verwelkomen ook 19 scholieren uit het eerste jaar notenleer van de Herenthoutse muziekacademie. Zij zijn het die volgend jaar een muziekinstrument moeten kiezen. We moeten hen dus overtuigen dat de instrumenten uit ons orkest de coolste, bangelijkste en mega-graafste toeters en bellen ter wereld zijn. 
 
Om te helpen zijn enkele mensen van de ‘grote fanfare’ ook naar de Lux afgezakt. Voor sommigen een heel nieuwe ervaring. Miriam, Erik, Ilse, Benny, Herman en René laten het jeugdig geweld proeven van hun instrumenten. 
 
Bij aankomst in de Lux worden de kinderen in groepen verdeeld. Het opzet is de kinderen zoveel mogelijk instrumenten te laten horen, zien, voelen en natuurlijk ook bespelen. 
 
Met een doorschuifsysteem nemen de leerlingen in groepjes van vier of vijf de verschillende instrumentengroepen onder de loep. Na een korte uitleg door Cis en Maxime zijn we vertrokken voor een half uur intensief musiceren. 
Op het podium staan Jelle, Abel, Robbe en Jutta klaar om voor de kinderen alles uit de kast te halen. En ja, dat mag u letterlijk opvatten. Elk slagwerkinstrument wordt uit de kast gehaald. Ik hoef u niet te vertellen dat er duchtig op los geklopt is. 
 
 
 
Naar de zaal dan. Hier staan Erik, Benny en René klaar met het zware geschut. Euphonium, bariton en bastuba, het is toch een indrukwekkend zicht voor een 10-jarige. De kinderen waren erg onder de indruk van dat grote geweld. Hoewel, geweld… vindt maar eens een instrument dat zachter klinkt dan de fluwelen tuba. 
 

In de kelder waar Bono nog zijn stoofvlees tot zich nam, wachten vandaag de saxofoons. Onder leiding van Miriam leren de saxofonisten van de jeugdband de kinderen de kneepjes van het saxofonistenvak. Adolphe Sax zou trots zijn! 

 
Op het balkon vinden we, last but not least, het kleine koper. De kinderen maken zich vrolijk op een bugel, trompet, cornet, alto of hoorn. We zijn elke keer verbaasd dat de tijd alweer om is als we moeten terugkeren naar het podium. 
 
Tot slot maken we de kinderen nog eens ferm diets waarom ze juist bij de jeugdband moeten komen. Een deel van de kinderen voelt zich alvast geprikkeld om onze rangen te komen vervoegen. 
 
Op de tonen van de begintune van ‘de Kampioenen’ nemen we afscheid van onze nieuwe vrienden. Hopelijk wordt het geen vaarwel, maar een tot ziens! 
 
Maxime De Ceulaer