Vrijdag 1 mei: Genieten tijdens onze muzikale fietstocht ‘KAPELLEKENSBAAN’

vri, 01/05/2015 - 20:00
Deze muzikale fietstocht heeft alle sceptici bekeerd. Muzikanten die meer uit eergevoel dan overtuiging meereden, zaten op het einde met een brede glimlach op hun fiets. De ‘Kapellekensbaan’ werd meer dan een schone muzikale dag.
 
Zoals afgesproken met de chauffeur van de gemeente, vertrok onze technische ploeg, de klassieke sterke jongens Jos, Guy en Cis, iets voor 13 uur naar de grot. Al even stipt reden onze muzikanten met de fiets, onder begeleiding van de wegkapiteins Ben en Tars, naar de grot op de Heikant. 
 
Daar was er een mooie opkomst, zodat de politieagenten van dienst hun handen vol hadden met de langsrijdende auto’s aan te manen heel rustig te blijven. Ruim honderd mensen genoten aan de grot van het eerste optreden van het Sint-Lutgardiskoor. Met het ‘Top of the World’ van The Carpenters zetten de zangers de toon van deze fietstocht met fijne, licht hemelse muziek. Het ‘Ave Maria’ van Caccini met een minimalistische begeleiding van onze saxen werd het hoogtepunt van deze eerste halte. 
 
Af en toe brak de zon door, zodat de luisteraars ten volle konden genieten van de combinatie muziek, fiets en open weer. We kregen echt onze-lieve-vrouwkes-weer: hoe meer we musiceerden, hoe verder de hemel opentrok. Die namiddag begon fris maar werd een feestelijke lentedag. 
 
De fietstocht door de Bergen verliep rustig. De fanfare stelde zich op onder de Kapellekensboom. Daar kreeg dirigent en aanstoker van dit gebeuren, Patrick Milbou, voor de eerste keer de toehoorders op zijn hand met zijn humoristische presentatie van onze rustige muziek. Als we onze versie van Schuberts lied ‘De Lindeboom’ inzetten, versmolt muziek met de achtergrond tot een zomers geheel.
 
Rustig in groep naar het kasteel van Herlaar. In deze gedroomde omgeving plaatste het koor zich naast de kapel zodat het publiek het koor kon bewonderen met het kasteel als achtergrond. Irreëel mooi. Dirigente Aline Lermytte liet haar twintigtal zangers beginnen met ‘What a Wonderfull World’ onder begeleiding van acht kopers. Op zo’n momenten is onze wereld inderdaad wonderbaarlijk.  
 
De kasteelheer zat zelf ook in het publiek en had ervan genoten. Als het aan hem ligt, mogen we volgend jaar zeker terug komen.  Terwijl hij luisterde, tekende hij een trompetter op een bierkaartje (links).
 
De vierde kapel was die van de Uilenberg. “Op elke post zaten we zalig in de zon”, getuigde een deelneemster. “Maar aan de Uilenberg was het helemaal zomer.” Daar ging een dappere merel de competitie aan met de fanfare. Hij hield zich heel dapper tot wij in ‘Swedish folk song’ een fortissimo bliezen. Het volgende nummer was hij niet meer van de partij. Ook de bende motards die hun moto’s extra lieten knallen als ze de kapel passeerden, lieten we niet aan ons hart komen.
 
‘Nearer my God to Thee’ hielden we heel rustig en gedragen. Onze gedachten waren op dat moment bij meester Fons Van Vlerken, de vader van Johan en Ilse en de grootvader van Jelle en Kobe, die enkele uren daarvoor gestorven was.
Daarna stelde het koor zich achter de fanfare op de helling van de kapel voor de zeven laatste strofen van ‘Te Lourdes op de bergen’. Een gepaste afsluiter van deze fel gesmaakte namiddag. Direct suggereerden enkelen om dit nog eens te doen. Ook over de goede organisatie o.l.v. Maria Verstrepen met de gemeentediensten, onze fanfaremedewerkers en de politiebegeleiding werd bij afloop gestoeft. Na de geslaagde Palmenconcerten, was de ‘Kapellekensbaan’ weer een hoogtepuntje in onze werking.