Sterren voor Ethiopië, CC ’t Schaliken, Herentals

zon, 23/02/2014 - 12:00

Fluitend kwamen we de kelder uit nadat we onze instrumenten hadden ingepakt. Hier deden we het voor. Het publiek had geroepen. De vijfhonderd toehoorders hadden zelfs een staande ovatie gegeven.

De vier koren samen met onze fanfare moesten de kers op de taart zetten van het aperitiefconcert ten voordele van Ethiopië. En die kers werd gesmaakt. “Heel knap.” “Jullie hadden een volle sound en jullie speelden de koren niet weg.” “Dit is bij het mooiste wat ik ooit gehoord heb!” Ongelooflijk veel lof. 

Nochtans verliep de generale repetitie met een vijftigtal zangers donderdag daarvoor aftastend, eerder onwennig.  Wij moesten ons rustig houden want de akoestiek van de Sint-Gummaruskapel liet onze koperklanken zwaar galmen. Ook moest de dirigenten  Patrick Milbou en Nele Witvrouwen hier en daar stukjes wegknippen zodat de partituren van fanfare en koren netjes in elkaar schoven.

Maar het concert van zondag was andere koek. Het Herentalse cultureel centrum ’t Schaliken was volgelopen. Wij mochten in de artiestenkelder het gebeuren volgen op monitor. We zagen respectievelijk het kinderkoor W.A.N.T.E.D, de koren Scola en Gekko en het sextet Tadaam! op- en afgaan. Later hoorden we dat vooral Tadaam! indruk had gemaakt.

Toen was het aan ons. Als we de trappen van ’t Schaliken opklommen, voelde je dat ieder geconcentreerd was. De verplaatsing naar Herentals motiveerde de bijna veertig muzikanten. Nochtans was het niet zo’n zware klus: we speelden vijf heel verteerbare stukken. In het hypnotiserende ‘Hymn for Africa’ mocht Matthias zijn bugel laten zingen. Daarna zetten de vier koren zich achter ons. Met ‘Adiemus’ zaten we direct in hogere sferen. Je hoorde de haren op de armen van het publiek recht kruipen. Met de ritmische evergreen ‘Music’ ging iedereen aan het klappen. In het slotnummer ‘Dry your Tears, Afrika’ bewees componist John Williams dat hij met zijn muziek de harten van de mensen kan beroeren.

Na het concert gaven de dames van dienst ons zoveel broodjes als we opkregen, ‘omdat het zo schoon was’.