Palmenconcerten op zaterdag 8 en zondag 9 april: KALEIDOSCOOP Veelkleurige muzikale reflecties

zat, 08/04/2017 - 19:30

Op zaterdag 8 en zondag 9 april speelt de Koninklijke Fanfare Sint-Pieter onder leiding van dirigent Patrick Milbou haar jaarlijkse ‘Palmenconcerten’. Dit jaar onder de titel ‘Kaleidoscoop’. Je mag een veelkleurig programma verwachten.

Onze fanfare speelt een greep uit hoogstaande en alom gewaardeerde werken en arrangementen van Belgische componisten.

We hebben onder meer werken van  Jan Van der Roost, Tom De Haes, Wouter Lenaerts, Stijn Aeertgeerts, Kevin Van Giel, André Waignein, Toots Thielemans en Raymond van het Groenewoud op het programma gezet. Niet te missen!

Palmenconcerten op zaterdag 8 (19.30 uur) en zondag 9 april 2017 (19.00 uur)

Zaal Lux, Markt, Herenthout

Presentatie: Maïka Janssens

Zaterdag 3 december: van de brandweer en tien dappere muzikantjes

zat, 03/12/2016 - 19:00

Het was even twijfelen daar boven in de brandweerkazerne; zouden we met amper negen muzikanten rondtrekken? Even later kwam Tars van de voetbal en waren we met tien.

We lieten het brandweerkorps van Herenthout niet in de steek en stapten onvervaard de steenweg op, met de brandweervlag en roffelaar Rudy op kop. “Flink wat getrommel en korte stevige marsen”, zo had rondtrekchef Jan de situatie beoordeeld. Met de mars ‘The Middy’ geraakten we vlot tot in ‘De Kroon’. 

Dan bracht een halve ‘New Colonial March’ ons tot in de Titanic en met eveneens een halve ‘Great Little Army’, honderd meter geraakten we verderop tot in het Molenhuis, honderd meter verderop. Bij de laatste maat van deze mars gaf Edwin een ‘genadeslag’ aan zijn groskes, die donderend op de stoep belandde. Wel met een perfecte timing.

Intussen waren we goed op elkaar ingespeeld en vroegen we ons af waarom we eigenlijk een grote groep nodig hebben om rond te trekken? “Twee trompetten en een bugel klinken fantastisch samen. Met een kleine bende is het zeker zo plezant”, en we haalden, tot jolijt van de feestende pompiers, onze klak boven.

Met ‘On the Quarter Deck’  belandden we in het GOC, dan de straat over naar de Bar Baar. Uiteindelijk roffelde Rudy de overblijvende pompiers en (stille) muzikanten tot in de Lux. Het was best leutig. Eind goed, al goed ?

Zaterdag 12 en zondag 13 november : Ooit Weer?! … Nooit meer !?

zat, 12/11/2016 - 19:00
Op zaterdag 12 en zondag 13 november was het dan zo ver, de uitvoering van het grote project 'Ooit Weer!? ... Nooit Meer?!' Een familievoorstelling met dans, muziek, zang, woord en beeld, die de verschillende, sterk wisselende gevoelens oproept die oorlog en conflicten teweegbrengen, en waarvan kinderen vaak het grootste slachtoffer zijn. Maar vooral een boodschap van vrede, hoop en verdraagzaamheid voor heden en toekomst, in een geheel dat mee geïnspireerd is door kinderen. 
 
 
We hadden er veel voor gerepeteerd. (Bijna) elke zaterdag een (half) uur tot twee uur, wat best wel veel was. Alle vier de voorstellingen waren uitverkocht en we kregen veel positieve reacties. Het was een leuk en mooi concept om met veel verschillende verenigingen van Herenthout samen te werken: het koperensemble dat o.a. het koor begeleidde, het slagwerkensemble dat o.a. Muses in motion begeleidde en niet te vergeten het slotnummer “Wherever you are” waaraan iedereen deelnam en zeker een knappe en aangrijpende afsluiter was. Over het spreekkoor van het gelegenheidskoor waren de meningen verdeeld, maar het paste wel in het geheel.
 
Wij vonden het heel leuk om hier aan mee te werken. We kregen voor de eerste keer een eigen micro op ons instrument. Voor de trompetten was het handig om op de beker te zetten, maar als we met een demper moesten spelen was het onhandig. Voor de slagwerkers was het voor elke repetitie weer een grote verhuis, maar het eindresultaat mocht er zeker zijn. We waren maar met een kleine delegatie van de fanfare, maar dat kon de pret niet bederven. Over uit de klak spelen gesproken: voor en na elke voorstelling speelden we vrolijk het deuntje van “I play pokémon GO” uit het hoofd.
 
Zeker een geslaagd evenement!
(Jelle en Kobe Van Vlerken)

Zaterdag 24 september: 10e Dag van de Burger

zat, 24/09/2016 - 19:48
Die zaterdag was het opnieuw ‘Dag van de Burger’, het feest dat vroeger ‘Bal van de Burgemeester’ heette. De opbrengst ervan wordt verdeeld onder acht Herenthoutse verenigingen, waaronder onze fanfare.
 
De kaartenverkoop had voor een mooie opbrengst gezorgd. En ook het bal was niet mis. 
Elke vereniging moest een dozijn helpers aanbrengen, die gespreid over de dag allerlei taken vervulden. Zo heeft onze secretaris Paul ’s ochtends mee de zaal klaargezet, tapten voorzitter Francis en zijn eega Marie-Thérèse in de namiddag. Het zwaardere avondtapwerk werd overgelaten aan onze specialisten ter zake: Jos B., Chris A., Cis V., Ellen en Benny. In de laatste shift, die voor de afbraak en het opruimen zorgde, waren we vertegenwoordigd, opnieuw door secretaris Paul, versterkt door penningmeester Rudy A.
 
Op donderdag 1 december heeft het comité van de Dag van de Burger de opbrengst van deze Dag van de Burger aan de deelnemende verenigingen geschonken tijdens een plechtigheid in de gemeentelijke feestzaal. Onze opbrengst bedroeg 1.250 euro. 
Hartelijk dank aan de mensen van het comité, onze leden en muzikanten die een handje toestaken. 

Zondag 11 september: succesvol pop-up restaurant in Herenthout

zon, 11/09/2016 - 18:51

Elk jaar organiseert onze fanfare haar ‘Restaurantdag’. De tweede zondag van september verzorgen we een ‘pop-up’ restaurant in het GOC Ter Voncke.

Het is telkens weer een klein wonder van organisatie en samenwerking. Ruim twintig vrouwen en mannen zetten zich die dag keihard in. De groep heeft intussen een zekere routine verworven zodat alles zonder overhaasting tijdig klaar staat.

Rond acht uur begint een ploeg dames onder leiding van Marie-Thérèse en Martine groenten te kuisen. Daarom zijn de slaatjes en de rest die ’s middags op de tafels komen, kraakvers. 

Intussen verzetten de mannen de wanden, sleuren de tafels en de stoelen op hun plaats en dekken de couverts. Dit jaar telden we bijna 300 eters, zowat 20 minder dan vorig jaar. We merken wel een verschuiving in het uur. Terwijl er voor de eerste shift slechts drie (lange) tafels dienden klaargemaakt te worden, liep tijdens de tweede shift de zaal helemaal vol. 

Iedereen kreeg een bord groentesoep vol balletjes. Dan volgde of een lekker (en groot stuk) kip, of smeuïg stoofvlees of frisse koude schotels aangevuld met de allerbeste friet. Daar zorgen de twee Guy’s voor in de bakwagen (niet verder zeggen maar dit is bij de lekkerste friet die je dit jaar in ons dorp kan eten). Een ijsje en een koffie ronden dit feestmaal af. 

Onze jeugdband JOLO verzorgde twee optredens met vlotte, hedendaagse deuntjes. De band klonk goed met gedreven slagwerk, trompetten en saxofoons. 

Intussen pletsen Dianne, Myriam, Willy en nog anderen in de bakken van de vaatwas. Ze gaan er zo stevig tegen aan dat een groot uur nadat de laatste gasten de zaal verlaten hebben, praktisch alles weer netjes in de schabben staat. Dan is het aan de grote groep helpers. Zij kunnen dan zelf rustig aan tafel schuiven en nagenieten van ‘a job well done’.

Zondag 4 september: blinkende spaken, lachende gezichten en een schitterende fietstocht

zon, 04/09/2016 - 14:52
Onze fanfare heeft wel een bijzondere beschermheilige. We hebben het echt getroffen met Sinte Pieter. Wat die voor ons doet … 
 
De hele week vooraf hadden kranten en buienradars aangegeven dat die zondag dé regendag zou worden in een periode met allemaal zonnige dagen. We hielden ons hart vast. En inderdaad, rond tien uur ‘s ochtends gingen de hemelsluizen open en gaven een half uur van katoen. Maar, dan … rond half twaalf zetten de dappere muzikantjes hun instrument af aan café Lux, en kijk, het halve bestuur zat er rustig in de zon te genieten van een eerste pint. Suggesties om de fietstocht kort te houden, botsten op het eeuwige optimisme van organisator Jos Bouwen: “We zien wel.”. We keken die zondagnamiddag veel omhoog, naar de overdrijvende grijze, dreigende wolken, maar er viel geen spatje meer. 
 
 
Toen onze jeugdband JOLO zich klaarzette op het ‘eilandje’ op het Vogel OpvangCentrum Neteland (V.O.C.) aan de Langstraat, was het opnieuw volop zomer. Onze jonge muzikanten leverden een gesmaakt concert  Heel wat kinderen zetten zich rustig op hun achterwerk voor het ‘eilandje’ waarop JOLO zat. Op hun programma stond ‘Sesamstraat’, ‘Waka Waka’, ‘Can you feel the love tonight’, ‘Wake me up’ en ‘Three Amerikaan spirituals’. JOLO klonk in het begin nog niet ingespeeld, maar de laatste nummers waren wel overtuigend. “Komen jullie het volgend jaar terug?”, vroeg een glunderende voorzitter Eddy Vercammen. Voor het V.O.C. werd het een mooie opendeurdag: er kwamen bijna 2.000 mensen de verzorgde dieren bewonderen.
 
Om twee uur was het voor de fanfare tijd om verder te trekken. Een grote bende, – officieel 76 man, maar we hebben ze niet geteld, het was een lange sliert –, zette zich op de fiets. 
Meester Jos nam de leiding en weg waren we voor een tocht van een klein fietsuurtje via de Langstraat, de Verbistlaan, de Torenstraat naar de molen van Bouwel. Daar staken we de grote baan over – telkens stonden onze veiligheidsagenten paraat om het verkeer stil te leggen – en reden we naar het Zellehof. De voorbije drash had er de parking wel vol plassen gelaten, maar we installeerden ons op het terras.
 
Met af en toe een forse rukwind, haalden we onze was- en haarspelden boven om onze muziekpartituren stevig op onze pupiters te klemmen. Met als gevolg dat de wind geregeld een hele pupiter omwaaide. 
 
Grijze of zwarte wolken, onze 35 muzikanten bleven geconcentreerd aan de stukken, onder leiding van dirigent Patrick Milbou die deze zondag extra genoot van de fikse wind: hij was die dag echt in zijn nopjes en haalde zijn meest absurde humor boven. In het Zellehof droeg hij al onze muziekjes op aan de paarden. Zo speelden we onze standard ‘Une Belle Histoire’ voor “iedereen die een speciale relatie heeft met een paard”. En ‘Pata Pata’ was voor het Afrikaanse paard, de okapi. ‘We’re the World’ was voor Michael Jackson die zeker een hobbelpaard in zijn grote speeltuin had staan. En ‘Big Spender’ speelden we ter ere van onze eigen duivenkampioen: Leon Witvrouwen had die dag de vlucht op Quievrain GEWONNEN. Dat heeft Leon, heel genereus, wat later gehonoreerd met een ‘tournée générale’.  Tijdens deze ode brak de zon door boven onze hoofden. Schoon.
 
Na een zware bergrit en een ommetje via het industrieterrein, beklommen we De Bergen. In onze lokale tennisclub hadden Jurgen en Sofie stevige partytenten klaargezet, waar een deel van onze fietsers onder kroop. Maar de fanfare zette zich op het terras. Daar leverden we ons betere werk met een mooie klank en ingeleefde muziek. 
 
 
Dirigent Patrick wijdde zijn bevlogen commentaar aan ‘ballen’, onder meer aan tennisballen. ‘Mac the Knife’ droeg hij gepast op aan John McEnroe. En Patrick dirigeerde de eurosonghit ‘Eres Tu’ voor die andere bekende tennisster, … koningin Fabiola. Hij had de lachers op zijn hand. Een hele moeilijke was als Patrick ‘Frank Bernaerts’ uitriep tot een talentvolle Belgische tennisspeler, (of deze man tennist hebben we niet kunnen achterhalen, maar het is wel een van de meest succesvolle Vlaamse arrangeurs voor fanfaremuziek). We speelden onder meer, ‘What a wonderful World’ bekend geworden door Louis Armstrong, in een arrangement van Bernaerts. 
Als ‘top of the bill’ trad Charel Janssens op: hij had een musical op rijm gezet. Charles breide onze liedjes uit de Klak tot een ontroerend verhaal van een man die eerst niet binnen mag van zijn vrouw en dan zijn liefde verklaart. Man, dat hebben we met veel ziel en passie gespeeld. 
 
En toen snelden we allen het sportcentrum ’t Kapelleke in, want de honger begon te knagen. Daar stonden de worsten, de stukjes zalm en de kipfilets ons op te wachten. Het eerste half uur was het bijzonder rustig in dat grote café: hongerige muzikanten kunnen rustig zijn. Peggie en haar ploeg had alles goed georganiseerd zodat de tachtig hongerigen snel een bord met lekkers hadden. 
 
Ondertussen hadden Guy, Jos, Cis en chauffeur Nico Janssen het slagwerk en de pupiters netjes afgezet aan de Lux. Ook logistiek liep deze dag op wieltjes.  “Dit was één van de betere fanfaredagen uit de voorbije jaren”, verzuchtte voorzitter Francis Van Beylen. Sommige dagen moet je inkaderen en boven je bed hangen. Deze fietsdag toverde bij alle deelnemers een glimlach op het gezicht. Dit moeten we nog eens doen!

Zondag 21 augustus: Aangenaam ‘Frühstücken’ bij de brandweer

zon, 21/08/2016 - 10:44
Die zondagochtend kreeg de fanfare haar vertrouwde plaats op het overdekte podium. Maar door het druilerige weer, had de brandweer enkele tentjes gebouwd tegen de kazerne, zodat de eters en onze luisteraars nogal ver weg zaten.
 
Dat lieten we niet aan ons hart komen. Met 24 muzikanten speelden we de drie uur rustig vol. We bliezen een mooie toon (zeker in het begin). Van dit jaarlijkse Frühstücken-concertje genieten we ook! Johnny B. genoot misschien nog het meest: hij was die nacht opa geworden van Ferre, een gezond boeleke.
 
Benny H., daarentegen, had moeilijke momenten, zeker toen hij een heel stuk naar “Ich kauf mir lieber einen Tiroler Hut” zat te kijken en de noten niet herkende omdat de rest “Du kannst nicht treu sein” speelde. Toen rondtrekchef Jan R. naar nummer 11 “Wir kommen alle in den Himmel” vroeg en dit op bladzijde 12 stond, was er weer verwarring. Benny knikte enthousiast ‘ja’ toen Jan voorstelde het boekje met Duitse schlagers weg te leggen. Rudy B. sloot dit hoofdstukje af met een: “Hier zijn we weer een jaar van af”. Want het ‘Frühstücken’ is het enige moment in ons werkjaar dat we dit oudere boekje nog spelen. 
 
Toen klom Ann Cools, de vrouw van Rudy B., het podium op en stelde zich voor als lid van de ‘De Jury van Huirtuit’. Zij had vier strenge opmerkingen voor het orkest: 
 
“1. Niet alle muzikanten zagen er even fit uit
 2. Enkele leden waren te laat !
 3. Na de pauze miste de jury tijdens minstens één liedje een goede muzikant 
 4. Soms iets te veel “piano” (nvdr: dit is nieuw en absoluut onverwacht !!) gespeeld, dan weer te weinig ‘forte’ (nvdr: dat geloven we niet).”
 
Maar uiteindelijk kregen we toch wel een mooie score van deze charmante jury: “Jullie brengen een aangename ambiance bij spek en eieren.” 
 
En die eitjes met spek smaakten ons na drie uur muziek bijzonder goed. Het ‘Frühstücken’ leverde weer een leuke voormiddag op vol toffe muziekjes, en af en toe een drankje, opgediend door vrolijke brandweermannen. Meer moet dat niet zijn.

Zaterdag 20 augustus: rondtrekken braderij

zat, 20/08/2016 - 13:58

Een flinke windstoot blies parasols om. “Dit komt niet goed aan”, grimlachte een muzikant. En inderdaad, op onze eerste stop, het restaurant La Taperia, liep het al mis.  De fanfare had zich van uur vergist, en daardoor zat het restaurant nog helemaal vol.  Er was nog geen plaats voor onze fanfare, dus … op naar de volgende halte …

We trokken met 23 muzikanten verder, richting Jodenstraat. Het jonge slagwerk, met Jelle, Robbe en Edwin, ging er eerst bijzonder snel van door. De zware kopers in de achterste gelederen hadden last om te volgen. Gelukkig smolt de gejaagdheid van de nieuwe drumploeg weg bij elke volgende mars en verliep het vervolg strak gemetreerd.

“Ik zie jullie graag bezig”: het ontvangst bij POCO, aan de winkel van Ledegen, was hartelijk. 

Toen we aan de basisschool ’t Klavertje arriveerden, was de zon al bijna onder en werd het wat kouder. Daarom, snel verder naar het warme Molenhuis, waar we gezellig zowel het café als het zaaltje achteraan deelden.

Eens terug in de Lux bleef een harde kern nog lang plakken. Enkele muzikanten konden zich de volgende ochtend niet meer herinneren hoe laat ze naar huis zijn gestapt, laat staan dat ze wisten hoe ze thuis zijn geraakt.

Dit rondtrekken gaf een dubbel gevoel: op enkele plaatsen waren we hartelijk ontvangen, maar dat was niet overal het geval. Ook wordt het elk jaar moeilijker om netjes in rijen op te stappen: niet elke muzikant laveert even vlot tussen alle borden en de schetterende muziekinstallaties door. 

Donderdag 28 juli tot zondag 31 juli: caféweek

don, 28/07/2016 - 22:28

Verleden jaar was het regenachtig en koud, dit jaar was het warmer, overtrokken met af en toe zon. En dat scheelde een slok op een borrel.

Met onze caféweek deden we een goede zaak voor onze kas: de opbrengst lag flink hoger. “En dat is het effect van het terras”, weet onze penningmeester Rudy A. “Kunnen we daar overdag geregeld wat groepen voor aantrekken, noteren we die dag direct tot een derde meer consumpties.”

We konden dit jaar rekenen op enkele extra helpers. Donderdag namen onze jeugdmuzikanten de bediening voor hun rekening en ook Brenda en Veerle en Wim (de ouders van Bob), Jan en Roselien en …  danken we voor hun helpende handen. 

Donderdag 21 juli: concert op de markt om 19 uur

don, 21/07/2016 - 20:26

Het zou die dag gaan regenen, zelfs onweren … Niets daarvan: het was een schitterend warme dag, tot 28° C in de schaduw.

Tegen zeven uur hadden we de stoelen, de pupiters en het slagwerk mooi rond dirigent Patrick opgesteld. Met 38 muzikanten in het midden van de vakantie was ieder tevreden over de hoge opkomst. Op de goedgevulde terrassen van de café’s de Lux, de Kluis en de Kroon keken honderden ogen ons verwachtingsvol aan.

Patrick gaf zijn ‘één, twee’ en we zetten de ‘New Colonial March’ in. Daarna volgden nog twee marsen: de ‘Marche Militaire Française’ van Camille Saint-Saens en de ‘Egyptische Mars’ van Johann Strauss. Met ‘Total Toto’, ‘Zambezi’, ‘Kongolela’ en ‘Pata Pata’ grasduinden we in de popmuziek. Af en toe passeerde een verdwaalde Pokémon Go-speler over de markt. Was het de vakantiesfeer of het voortdurend gebabbel op de terrassen, maar we speelden niet zo geconcentreerd.

We sloten ons traditioneel concert af met een nieuwe mars, ‘Arsenal’ van  Jan van der Roost. Tijdens de laatste nummers dreven er dreigende grijszwarte wolken over. Maar regen kwam er niet.

Daarna kregen we toch heel wat tevreden reacties.

Burgemeester Roger Gabriëls begon zijn speech met een verwijzing naar 21 juli 1831, de dag dat Leopold I op het Koningsplein in Brussel de eed aflegde. Hij wijdde verder uit over het belang van de eenheid van ons land en over de dreiging van het terrorisme.  Hij sprak over de overwinning van de vrijheid en de democratie. Op het einde testte hij even de aandacht van zijn toehoorders en wenste ons een aangenaam “Kerstfeest” waarop een lachsalvo losbarstte. Hij herpakte zich en wenste ons een aangename nationale feestdag.

Onze fanfare zette de ‘Vlaamse Leeuw’ in. En heel wat Herenthoutenaren stonden recht. Waarna we ook de ‘Brabaçonne’ speelden.

Het vervolg van deze mooie avond was in handen van Stefan Laenen en zijn ‘Discobal National’. Met mix van Belgische popmuziek, van The Cousins en André Brasseur tot nu, animeerde hij verder dit volksfeest. 

Inhoud syndiceren